Ιταλία, Γαλλία 2025,110΄
Ο ΑΝΤΟΝΙΟ ΒΙΒΑΛΝΤΙ κυνηγούσε την αιωνιότητα, η ΣΕΣΙΛΙΑ ήθελε να μην είναι αόρατη.
Ο Νταμιάνο Μικελέτο, σκηνοθέτης της όπερας βασισμένος στο μυθιστόρημα του Τισιάνο Σκάρπα, Stabat Mater, του 2009, φτιάχνει ένα φιλμ που ισορροπεί ανάμεσα στην αισθητική απόλαυση και μια πιο σκληρή, ωμή ματιά στην ανθρώπινη συνθήκη.
Μια γροθιά στο στομάχι η πρώτη σκηνή και μια αίσθηση κατεπείγοντος που γεννιέται στην πρώιμη νεότερη εποχή μέχρι την τελευταία σκηνή της απελευθέρωσης ...
Ιταλία, αρχές 18ου αιώνα, ένα μοναστήρι, ιδιόμορφο, το Ospedale della Pietà: ένα μέρος που δείχνει «οίκτο» σε ορφανά κορίτσια, αυτά που οι μανάδες τους εγκατέλειψαν, βρέφη, έξω από την πόρτα και τις κάνει είτε μουσικούς, είτε με τη βία νύφες ηλικιωμένων πλουσίων ανδρών. Ένα τέτοιο κορίτσι, η Σεσίλια, κρυφοκοιτάζει από το παράθυρο στην αυλή, μια μάνα που έχει έρθει για να πάρει πίσω την κόρη της...αλλά....
Έναν νέο δάσκαλο φέρνει στο ορφανοτροφείο η διεύθυνση, τον συνθέτη και βιολονίστα Αντόνιο Βιβάλντι. Ταμένος από τη μάνα του, εσωστρεφής, ασθενικός, μαγικός. Οι δυο τους θ' αγαπηθούν ερωτικά, καλλιτεχνικά, μουσικά με τίμημα....
Πολλές οι μουσικές εξάρσεις και εντάσεις, ξεγυμνώνουν ψυχές, περιγράφουν ταλέντα, δίνουν μάχες με το χρήμα, την υποκρισία, τις συνθήκες....
Τελικά αν δεν πονέσεις , δεν γράφεις;Τελικά, αν δεν σβήνουν το φως αυταρχικά οι δυνατοί, δεν ψάχνεις δύναμη , τη δύναμή σου στο φως των κεριών;;; Το φως από τις χορδές του βιολιού χαράσσεται στην ψυχή του θεατή/ ακροατή της ταινίας PRIMAVERA! 
