Τρίτη 23 Ιουλίου 2019

us= εμείς


 2019 Aμερικανική ταινία, σκηνοθεσία Τζόρνταν Πιλ με τους: Λουπίτα Νιόνγκο, Ελίζαμπεθ Μος, Γουίνστον Ντιούκ






 Η κουλτούρα του φόβου (Εμείς  οι άνθρωποι ή Εμείς τα τέρατα;;;)
ΈΞΥΠΝΗ και ΑΛΛΗΓΟΡΙΚΗ ταινία που σού σφίγγει το στομάχι ταράζοντας το νευρικό σου σύστημα. Διαρκής αυτοερώτηση του θεατή: Μήπως;
Μήπως υπάρχουν οι σωσίες; οι κακοί εαυτοί μας; οι μπαμπούλες;
Μήπως το κακό είναι πολυπρόσωπο, πολυσχιδές, μοχθηρότατο;
Μήπως ο χειρότερος εαυτός μας θα επικρατήσει;

Η οσκαρική Λουπίτα Νιόνγκο, καλείται να προστατέψει τη δική της οικογένεια από μια παράλογη απειλή. Όταν όταν αυτή και ο σύζυγος φτάνουν στο εξοχικό τους στη Σάντα Κρουζ με τα δυο τους παιδιά, βρίσκονται ξαφνικά περικυκλωμένοι από τέσσερις παράξενους ανθρώπους-σωσίες τους και απειλούν να τους δολοφονήσουν. Ο πραγματικός εφιάλτης, όμως, ξεκινά όταν συνειδητοποιούν πως το ίδιο συμβαίνει σε όλη τη χώρα....

Κυριακή 7 Ιουλίου 2019

Ο Συμβιβασμός ΕΛΙΑ ΚΑΖΑΝ , 1969

Ο Συμβιβασμός The Arrangement

Τι σημαίνει αλλοτρίωση;

Με τον Κέρκ Ντάγκλας και την Φαίη Ντάναγουέη!

 
Υπαρξιακό δράμα, στο οποίο ένας επιτυχημένος επαγγελματικά άντρας συνειδητοποιεί πως έχει χάσει τα πάντα στη ζωή του.


«Τι ήθελα από τη ζωή μου; Τίποτα σπουδαίο. Ηθελα μόνο να είμαι Αμερικανός, να έχω και εγώ εκείνα τα πράγματα που είχαν τα Αμερικανόπουλα, μια καθημερινή ζωή σαν τη δική τους, να με δέχονται στις παρέες τους, να χαίρομαι ό,τι χαίρονται κι αυτά. Αναζητούσα τα πιο συνηθισμένα και ταυτόχρονα τα πιο πολύτιμα πράγματα». Ο Ανατολίτης Ηλίας Καζαντζόγλου, στη χειμαρρώδη αυτοβιογραφία του, «Μια ζωή» (Ελληνική Ευρωεκδοτική), αυτοψυχαναλύεται.

Στην Αμερική έφτασε με υπερωκεάνιο το 1913, ήταν τεσσάρων χρόνων όταν πρωτοαντίκρισε το Αγαλμα της Ελευθερίας. Ο πατέρας του είχε αφήσει πίσω του την Κωνσταντινούπολη (εκεί γεννήθηκε ο Καζάν) παίρνοντας μαζί του τον φόβο και τη νοοτροπία του Ελληνα που είχε μάθει να επιβιώνει στην τουρκοκρατούμενη Ανατολία. «Φυλαγόταν. Απέφευγε να μιλάει πολύ στους δρόμους και έδειχνε σε όλο τον κόσμο το συμβιβαστικό του χαμόγελο. Εμαθε να εκμεταλλεύεται την εξυπνάδα του και κατάφερε να επιβιώσει χάρη στις πονηριές του και στα τεχνάσματά του».

Ανατομία ενός εγκλήματος , 1959

                  





Γιατί να δει κανείς αυτή την ταινία;
Για τα 7 βραβεία Όσκαρ;
Για να καταλάβεις την έννοια ''κλασική ταινία'';
Για τις συγκλονιστικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών;
Για την αριστουργηματική σκηνοθεσία του Otto Preminger;
Γιατί στις 50 καλύτερες όλων των εποχών;
160 λεπτά για μια ασπρόμαυρη ταινία;
Το κλασικό έχει υποκατηγορίες : αστυνομικό, δράμα, θρίλερ;




Κυριακή 3 Μαρτίου 2019

Sono Tornato (Κοίτα, ποιος γύρισε)



72 χρόνια μετά το θάνατό του δι απαγχονισμού....ανασταίνεται!
Λίγο μεταφυσική αλλά και ...ρεαλισμός!
Αρκετά κοινωνική αλλά και...συμβολική!
Έξυπνη ιταλική ταινία με αναστημένο το Μουσολίνι ...στο σήμερα!
Μπλέξιμο αλλά και συνέχεια του 1945 με το 2017
Τι άλλαξε τελικά στην κοινωνία μας και τι έμεινε ίδιο;;;
Σάτιρα ή πολιτική κωμωδία;

Η πρόθεση του Ιταλού σκηνοθέτη είναι να ισορροπήσει στη σοβαρότητα της επιστροφής του πιο καταστροφικού κεφαλαίου στην Ιστορία της χώρας και στη γελοιότητα της υπόθεσης πως ο κόσμος μπορεί πραγματικά να πάρει στα σοβαρά έναν κλόουν που ενδύεται την προσωπικότητα του αρχιφασίστα.
 Έξοχος ο Μάσιμο Ποπολίτσι στο ρόλο του Μουσολίνι και εκπληκτική η σκηνή μιας γηραιάς κυρίας με άνοια που επιβίωσε από το Ολοκαύτωμα για να ξυπνήσει και πάλι στις μνήμες του χειρότερου εφιάλτη.

Στην αρχή χαμογελάς , σε κάποιες στυγνές στιγμές όμως το γέλιο σου παγώνει....

 

Σάββατο 20 Οκτωβρίου 2018

Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ ΖΩΟΛΟΓΙΚΟΥ ΚΗΠΟΥ ΝΙΚΙ ΚΑΡΟ

Τσεχοβρετανική ταινία, σκηνοθεσία Νίκι Κάρο με τους: Τζέσικα Τσάστεϊν, Γιόχαν Έλντεμπεργκ, Ντάνιελ Μπρουλ
Ο Γιάν και η Αντονίνα Ζαμπίνσκι διευθύνουν το ζωολογικό κήπο της Βαρσοβίας, ο οποίος ερημώνει μετά τη ναζιστική εισβολή στην Πολωνία το 1939. Προφασίζονται την εκτροφή χοίρων με σκοπό την προμήθεια κρέατος στα γερμανικά στρατεύματα, τον κρατούν ανοιχτό και κρύβουν εκεί 300 Εβραίους.
Γνώρισα τους ανθρώπους του πολέμου και αγάπησα τα ζώα;;;
Τις θηριωδίες τις κάνουν άνθρωποι;;;;
Τα ζώα σώζουν ανθρώπινες ζωές;
Ζωοφιλία ή φιλοζωία;

 



Κυριακή 2 Σεπτεμβρίου 2018

Η ΜΟΥΣΙΚΗ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ



 

 



Ο Andrea Bocelli γεννήθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου του 1958, στο Lajatico, ένα χωριό της Πίζα, στην Ιταλία. Από τη ηλικία των 12 ετών έμεινε τυφλός, λόγω ενός ατυχήματος σε ποδοσφαιρικό αγώνα, σε συνδυασμό με την προδιάθεση γλαυκώματος που είχε.
Οι γονείς του προσπαθούσαν να κάνουν το καλύτερο γι’ αυτόν, ειδικά μετά από εκείνο το μοιραίο απόγευμα. Η όρασή του μπορούσε να καταστραφεί ολοκληρωτικά με ένα μικρό χτύπημα στο κεφάλι, όπως και έγινε.

 Ακολουθεί μια περίοδος, κατά την οποία, απογοητευμένος και πεπεισμένος πως, δε μπορεί να έχει σπουδαία πορεία στη μουσική, αποφασίζει να σπουδάσει νομική. Άσκησε για ένα χρόνο τη δικηγορία, μέχρι που συνάντησε τον Franco Corelli, έναν από τους σπουδαιότερους τενόρους στη ιστορία της όπερας, o οποίος υπήρξε το πρότυπό του και τον ενέπνευσε από την πρώτη κιόλας φορά που τον άκουσε.  O Corelli τον άκουσε να τραγουδά και τον πήρε μαζί του ως μαθητή.  Εκείνος, για να καταφέρει να ανταποκριθεί στα ακριβά δίδακτρα, ξεκίνησε να τραγουδά σε ένα piano-bar.  Εκεί, γνώρισε τη γυναίκα του Enrica και μαζί της έκανε τους δύο γιους του, Amos (1995) και Matteo (1997)
Ο γνωστός ροκ σταρ Zucchero μαζί με τον Bono, των U2 κάνουν οντισιόν ψάχνοντας έναν τενόρο για να πείσουν τον Lucciano Pavarotti να τραγουδήσει μαζί τους. Όταν ο Pavarotti άκουσε τον Bocelli σε ένα ντέμο, είπε πως κανένας δεν θα μπορούσε να τραγουδήσει καλύτερα από αυτόν τον νέο, που τραγουδά με την ψυχή, και αφού τον γνώρισε ξεκίνησε μεταξύ τους μια βαθιά φιλία που κράτησε μέχρι το θάνατό του.Παρ’ όλ’ αυτά το ντουέτο Zucchero-Pavarotti έγινε, με το κομμάτι ”Miserere”. Στην περιοδεία του Zucchero το 1993 o Bocelli τον συνοδεύει, ερμηνεύοντας το μέρος του Pavarotti στο ”Miserere” και την διάσημη άρια ”Nessun Dorma” από την όπερα ”Turandot” του Puccini, με την οποία καταχειροκροτείται και αρχίζει η αναγνώρισή του απέ το κοινό. Μετά από την περιοδεία κάνει το ντεμπούτο του στην κλασσική μουσική με ένα κοντσέρτο στο Reggio της Emilia.


Ένας καλλιτέχνης με όλη τη σημασία της λέξης, τραγουδά γεμάτος πάθος με μια φωνή που πηγάζει από τα βάθη της ψυχής του και έρχεται να συγκινήσει βαθιά τον ακροατή με σύγχρονα και κλασσικά τραγούδια, που αγγίζουν τις καρδιές όλων.

Ο Andrea Bocelli είναι σπουδαίος καλλιτέχνης αλλά και σπουδαίος άνθρωπος.  Αν και η καριέρα του εξελίσσεται με ταχύτατους ρυθμούς, ο ίδιος προτιμά να ζει με απλότητα και ταπεινότητα.  Όπως έχει πει, έχει εισπράξει από μικρός αγάπη και στοργή σε αφθονία.  Από εκεί πηγάζει η ευτυχία του, οπότε νιώθει πως χρωστάει στη ζωή και προσπαθεί να το ανταποδώσει με όλες του τις δυνάμεις. 
“Αν ο Θεός είχε φωνή, θα έμοιαζε με του Andrea Bocelli” – Celine Dion

Τετάρτη 8 Αυγούστου 2018

ΤΟ ΘΑΥΜΑ (WONDER) 2017

                                                       
Ο Στίβεν Tσμπόσκι, που είναι και ο ίδιος συγγραφέας,  ξεδιπλώνει  την ιστορία του μέσα σε τέσσερις υποκειμενικές αφηγήσεις  με πρωταγωνιστές  τους φίλους  στο σχολείο, την αδελφή του- Βία (Ολίβια) την κολλητή της -Μιράντα και τη μητέρα του Αύγουστου(Όγκι)
Γύρω από έναν παθόντα, υπάρχουν και οι δικοί του άνθρωποι που βιώνουν ένα άλλο παρελκόμενο οικογενειακό-κοινωνικό ρατσισμό.
Το κύριο ερώτημα του βιβλίου, της ταινίας, της ίδιας της κοινωνίας μας είναι: ποιος πάσχει περισσότερο; Ο σκηνοθέτης παρουσιάζει όλους τους ήρωες αφόρητα καλοσυνάτους. Υπάρχει μια εξιδανίκευση στις συνθήκες, στις συνέπειες, στην εξέλιξη. Γίνεται εύκολη η συγκίνηση όταν οι εικόνες είναι μελοδραματικές.

 
Στη φιλμική γλώσσα σύμφωνα με τον Αϊζενστάιν, ο θεατής μιας ταινίας αντιλαμβάνεται την αλληλουχία των κινηματογραφικών εικόνων σε τρία διαδοχικά στάδια: το οπτικό, το συναισθηματικό και το ιδεολογικό. Η ταινία του Στίβεν Τσμπόσκι ''κολλάει''στο συναισθηματικό στάδιο καθώς όλοι είναι  ή γίνονται  καλοί, κατά βάθος, πλάτος και μήκος. Χειραγωγείται το θυμικό του θεατή και ποδογετείται το κριτικό χωρίς να μπαίνεις στη διαδικασία της ψυχολογίας των σχέσεων.
Ωστόσο πόσο αυτή η ταινία θα μπορούσε να βοηθήσει όλους μας να δημιουργήσουμε ερωτήσεις
ε ν ε ρ γ η τ ι κ ή ς    α κ ρ ό α σ η ς!!!!!!!!
Η Αδελφή Τερέζα έλεγε: αν διαρκώς κρίνουμε τους άλλους, δεν μας μένει καιρός να τους αγαπήσουμε!